ΜΗΔΕΙΑ του Ευριπίδη

MIKHAIL CHEKHOV RIGA RUSSIAN THEATRE – ΛΕΤΟΝΙΑ

Το Ρωσικό Θέατρο Mikhail Chekhov της Ρίγα, ένα από τα παλαιότερα ρωσικά θέατρα στον κόσμο εκτός Ρωσίας, που ιδρύθηκε το 1883, παρουσιάζει τη Μήδεια του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία του Βλάντισλάβ Ναστάβσιέβ, ενός από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες και συνθέτες της Λετονίας.

Στην αριστουργηματική αυτή τραγωδία, η οποία πραγματεύεται την τελευταία πράξη της παθιασμένης σχέσης του Ιάσονα με τη Μήδεια, ο Ιάσονας αποφασίζει να εγκαταλείψει τη σύζυγό του για να παντρευτεί την κόρη του βασιλιά Κρέοντα και η προδομένη Μήδεια τον εκδικείται με τον πιο σκληρό τρόπο: τη δολοφονία των παιδιών τους. Με την Μήδεια που αναμιγνύει ηθική ιδιαιτερότητα και ισχυρό πάθος, ο Ευριπίδης κατάφερε να δημιουργήσει όχι μόνο έναν από τους ισχυρότερους χαρακτήρες στην Ελληνική λογοτεχνία, αλλά και ένα από τα μεγαλύτερα τραγικά δράματα. Η γοητεία των φωτεινών, έντονων και παθιασμένων μύθων δεν ξεθωριάζει για περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια.

▪ Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL
DSL

 

▪ Υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας και του Ρωσικού Πολιτιστικού Κέντρου στην Κυπριακή Δημοκρατία


Περίληψη

Η Μήδεια, κόρη του Αιήτη, βασιλιά της Κολχίδας και εγγονή του Θεού Ήλιου, εγκαταλείπει τον πατέρα της και σκοτώνει τον αδελφό της για να βοηθήσει τον Ιάσονα να πάρει τον θησαυρό της οικογένειάς της, το Χρυσόμαλλο Δέρας. Ως επιστέγασμα όλων αυτών, μένει πιστή σύζυγος και αποκτά μαζί του δύο γιους. Αυτός όμως την προδίδει και την αδικεί. Θέλει να την αφήσει και να παντρευτεί τη νεαρή κόρη του Κρέοντα, βασιλιά της Κορίνθου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Κρέοντας διατάζει την εξορία της από τη χώρα.

Απελπισμένη, κατορθώνει να πείσει τον Κρέοντα να της επιτρέψει να παραμείνει στη χώρα ακόμα μια μέρα. Ο Ιάσονας προσπαθεί μάταια να της αποδείξει ότι αυτό που κάνει είναι για το καλό της και για το καλό των παιδιών της. Η Μήδεια καταστρώνει σχέδιο με το οποίο σκοτώνει όλους όσοι έχουν σχέση με τον Ιάσονα: την κόρη του Κρέοντα, τον Κρέοντα και τέλος, τα δύο παιδιά της. Όταν ο Ιάσονας αποφασίζει να ανταποδώσει την εκδίκηση, τη βλέπει ψηλά στον ουρανό πάνω από το παλάτι να φεύγει με πύρινο άρμα που της είχε στείλει ο παππούς της, ο βασιλιάς Ήλιος. Η εκδίκησή της είναι πλήρης, όταν δεν αφήνει τον Ιάσονα να αγγίξει καν τα νεκρά κορμιά των παιδιών τους.

Ο Ευριπίδης εστιάζει στον τόπο και στον χρόνο του δράματος, ξεκόβοντας τη φιγούρα της Μήδειας από το μυθολογικό πλαίσιο. Η Μήδεια του Ευριπίδη είναι μια γυναίκα που ενεργεί υποκινούμενη αποκλειστικά από έρωτα∙ από τον έρωτά της προς τον Ιάσονα. Αυτή της η ιδιότητα είναι τόσο ιδιαίτερη που την κάνει να ξεκόβει από το γένος των ανθρώπων.

Η τραγωδία αυτή είναι μια αριστουργηματική παρουσίαση του πάθους με τις μυστικές πτυχές και εσοχές του. Ο Ευριπίδης ανοίγει ένα νέο κόσμο στην τέχνη και μας δίνει μια πιο κοντινή οπτική του παθιασμένου συναισθήματος, τόσο στην πιο αγνή του μορφή αλλά και στις ακραίες εκτροπές του, από τις οποίες οι άνθρωποι ελέγχονται, ή βασανίζονται ή καταστρέφονται.


Σκηνοθετικό σημείωμα

Η ιστορία αυτή μιλάει για την τάξη. Τόσο τη γήινη, όσο και τη θεία τάξη.

Στη γη, συνηθίζομε να πιστεύουμε ότι η εξουσία είναι αυτό που κάνει έναν άνθρωπο ισχυρό και άτρωτο, αυτή είναι που του δίνει ξεχωριστά δικαιώματα και ιδιότητες, αυτή τον τοποθετεί πάνω από τους υπόλοιπους. Ωστόσο, συχνά ξεχνάμε ότι υπάρχει μια αλήθεια, η οποία βρίσκεται πέρα από τις γήινες εξουσίες, και ότι υπάρχουν νόμοι, στους οποίους τόσο οι ηγέτες όσο και οι κατώτεροι των υπηκόων τους οφείλουν να υπακούουν εξίσου. Κανείς δεν πρέπει να παραβεί έναν όρκο, κανείς δεν πρέπει να απατήσει τη σύζυγό του, κανείς δεν πρέπει να προδώσει είτε κάποιο άλλο άτομο, είτε τον ίδιο τον εαυτό του. Και όταν κάποιος ξεχνάει την υπέρτατη αλήθεια, τότε τιμωρείται: αυτή είναι η θεία τάξη των πραγμάτων. Είναι αδύνατο να αποφευχθεί μια τέτοια τιμωρία και είναι επίσης αδύνατο να γνωρίζεις εκ των προτέρων πώς, πότε και από πού θα έρθει η τιμωρία αυτή. Η παραβίαση της θείας αντίληψης είναι πολύ λεπτό ζήτημα: η επιλογή ενός ατόμου θέτει σε κίνηση τεράστιες δυνάμεις, άγνωστες στο εν λόγω άτομο, που καθορίζουν τι τον/την περιμένει. Και η αρχαία τραγωδία είναι, πάνω απ’ όλα, η τραγωδία της αδυναμίας να δούμε, να προβλέψουμε, να αποκρυπτογραφήσουμε το πεπρωμένο μας. Και αυτό επειδή το μέλλον μας είναι κρυμμένο.

Η Μήδεια, έχοντας τολμήσει να επαναστατήσει ενάντια στη γήινη εξουσία, γίνεται όργανο της μοίρας. Ένα όργανο θεϊκής εκδίκησης για ένα έγκλημα ενάντια στην υπέρτατη αλήθεια.

Βλάντισλαβ Ναστάβσιεβ

 

Βιογραφικό θεατρικού σχήματος
Mikhail Chekhov Riga Russian Theatre

Το Ρωσικό Θέατρο Mikhail Chekhov της Ρίγα είναι ένα από τα παλαιότερα ρωσικά θέατρα εκτός Ρωσίας (ιδρύθηκε το 1883). Διαχρονικά, η καλλιτεχνική του αναζήτηση κινείται προς την κατεύθυνση των παραστάσεων με βαθύ ψυχολογικό περιεχόμενο και τη διεύρυνση των ορίων κάθε είδους θεάτρου. Το Θέατρο ήταν πρωτοπόρο στο ανέβασμα παραστάσεων που αποδείχτηκαν εξαιρετικά δημοφιλείς, ενώ από τον πρώτο καιρό της λειτουργίας του προχώρησε και στο ανέβασμα παραστάσεων μιούζικαλ, με αρκετή επιτυχία.

Από το 1990, ο γενικός διευθυντής του, Eduards Cehovals, προσκαλεί μεγάλο αριθμό θεατρικών σκηνοθετών από τη Ρωσία και άλλες χώρες, με σκοπό να εμπλουτίσει την καλλιτεχνική προσφορά του Θεάτρου. Το Θέατρο φιλοξενεί, επίσης, Λετονούς θεατρικούς σκηνοθέτες και ενθαρρύνει τον πολιτισμικό διάλογο σε κάθε μορφή και επίπεδο.

Από το 2000, το Θέατρο ανέπτυξε μια στενή καλλιτεχνική σχέση με τον Λετονό συνθέτη Raimonds Pauls. Το έργο Odessa, That Magical Town (Οδησσός, Η Μαγική Εκείνη Πόλη…) σημείωσε τεράστια επιτυχία και είχε μια εντυπωσιακή διεθνή παρουσία (ταξίδεψε στη Γερμανία, τη Ρωσία, το Ισραήλ, τις Η.Π.Α. και την Ουκρανία).

Το 2006, το Θέατρο (πρώην Ρωσικό Θέατρο της Ρίγα) ανέκτησε το ιστορικό του όνομα και εξασφάλισε το δικαίωμα να φέρει το όνομα του Μιχαήλ Τσέχωφ (Mikhail Chekhov), εις μνήμην του υπέροχου αυτού ηθοποιού, σκηνοθέτη και δάσκαλου, που για δύο χρόνια έζησε και δραστηριοποιήθηκε στη Ρίγα.

Το 2010, το θέατρο άνοιξε τη σεζόν στο ανακαινισμένο και υπερσύγχρονο κτίριό του, ενώ το 2014 ανανέωσε και το προσωπικό του, εμπλέκοντας τους απόφοιτους του τμήματος υποκριτικής της Λετονικής Ακαδημίας Πολιτισμού.

Το 2012, το Θέατρο φιλοξένησε τον θρυλικό -γεννημένο στη Λετονία- Oscar Strok, γνωστό και ως «βασιλιά του ταγκό». Η παράσταση ήταν βασισμένη στη ζωή και τη μουσική του και αποτελεί μια από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία του Θεάτρου.

Σήμερα, το Θέατρο είναι περήφανο για την αναγνώριση που τυγχάνει τόσο από Λετονούς, όσο και από ξένους θεατές. Το ρεπερτόριό του καλύπτει τη ρωσική, τη λετονική και την παγκόσμια κλασική δραματουργία, καθώς και έργα νέων συγγραφέων. Στη μεγάλη και μικρή σκηνή του Θεάτρου, παρουσιάζονται παραστάσεις όλων των ειδών, συμπεριλαμβανομένων παιδικών παραστάσεων και παραστάσεων μιούζικαλ. Το Θέατρο διοργανώνει περιοδείες σε μεγάλη συχνότητα, ενώ έχει ενεργό ρόλο στο χώρο των φεστιβάλ.

www.trd.lv

 

 

 

  • Παρασκευή 7 Ιουλίου│Αρχαίο Θέατρο Κουρίου
  • Κυριακή 9 Ιουλίου│Αμφιθέατρο «το σκαλί», Αγλαντζιά

Μετάφραση: Ιννοσέντι Άννενσκι
Σκηνοθεσία: Βλάντισλαβ Ναστάβσιεβ
Σκηνικά/Μουσική σύνθεση: Βλάντισλαβ Ναστάβσιεβ
Κοστούμια: Ρούτα Κούπλα
Σχεδιασμός φωτισμών: Όσκαρς Πάουλινς

Διανομή:
Μήδεια: Γκούνα Ζάρινια
Ιάσονας: Αντρίς Κέις
Κρέων: Ίγκορς Τσερνιάβσκις
Αγγελιαφόρος: Μαξίμς Μπούσσελς
Παιδιά: Νταμίρς Ονάσκις, Αριέ Λέρμαν